پولن عبارت است از گرده های عموما زرد رنگی که بر پرچم های گل نشسته و زنبورها از آن به کندو می آورند. مواد فرعی دیگر صمغ نباتی است که برای گرفتن سوراخ های کندو و بستن درزها و شکاف ها مصرف می شود و همین طور آب و انواعی از نمک های معدنی. شیره ی گل ها تبدیل به عسل می شود و پولن علاوه بر موم سازی در تغذیه ی لاروها و ننف ها مورد استفاده قرار می گیرد.

زنبورهای-کندوی-عسل
در زنبور عسل سه عضو وجود دارد که وظیفه ی اصلی حمل شیره و تشکیل عسل بر عهده ی آن هاستو البته غیر از این سه عضو بقیه ی قسمت های دستگاه گوارش زنبور هم در کار تولید عسل شرکت دارند ولی دهان، حلق ، و معده ی زنبور نقش اصلی تولید عسل را بر عهده داردو اگر منظور از حمل شیره ی گل ها فقط رفع گرسنگی خود زنبورها باشد.
برای هر زنبور حدود دویست گل را مورد بهره برداری قرار می دهد و به این وسیله بخشی از عسل کندو را تامین می نماید. اصولا کار زنبورها در رساندن شهد و پولن و.. به کندو یک کار دسته جمعی استو به این صورت که در روز اگر محلی باشد که در آن مقدار شهد یا پولن فراوان باشد، با روش های مخصوصی سایر همنوعانشان را نیز آگاه می سازند و به این ترتیب میزان کارآیی جمعی آن ها افزایش می یابد. یکی از راه های ارتباطی زنبوران عسل استفاده از نوعی ماده ی شیمیایی به نام فرمون است.
زنبورها با پخش کردن انواع مختلفی از این ماده ی شیمیایی در فضا همنوعان خود را از منظور خویش آگاه می سازند و به این وسیله ارتباطات روزمره ی خود را انجام می دهند.
نحوه ی انتخاب گل های مورد نظر زنبورها هم تا حدی با آن چیزی که در ذهن ما وجود دارد متفاوت است. یعنی این طور نیست که زنبورها به صرف خوشبو یا خوشرنگ بودن گل ها به سوی آن جذب شوند. البته در مورد بعضی از گل ها این موارد صدق می کند اما به طور کلی زنبورها با استفاده از حس بویایی پیچیده ی خود به تشخیص دقیق گل های مناسب می پردازند. به طور مثال برخی گل های تزئینی باغچه ها یا باغ ها که اندوخته ی شهد زیادی ندارند زیاد مورد تردد زنبورها قرار نمی گیرند یا برعکس بعضی گل هایی که ممکن است از نظر ما بی رنگ یا بدبو باشند به دلیل داشتن ذخیره ی شهد و پولن زیاد محل رفت و آمد مکرر زنبور ها وافع می شود.
برچسب:
نویسنده: یوسف میرزاده